Analna fisura
Analna fisura (Fisura ani) je veoma bolna ranica odnosno pukotina na sluzokoži analnog kanala, odnosno završnog dela creva kroz koji prolazi stolica. Analni kanal je dug oko 2,5 do 5 centimetara i okružen je mišićima koji kontrolišu pražnjenje creva. Kada dođe do oštećenja ovog područja, može nastati analna fisura.
Najčešće nastaje nakon tvrde i obilne stolice, naprezanja tokom pražnjenja creva ili učestalog proliva. Iako se može javiti u bilo kom životnom dobu, analna fisura je posebno česta kod osoba koje imaju hroničan zatvor.
Ako imate bol, peckanje ili krvarenje tokom i nakon pražnjenja creva, zakažite pregled na telefon: 069 120 9076. Dr Miroslav Mitrović obaviće pregled i proceniti stanje, a ukoliko je potrebno, preporučiti odgovarajući način lečenja.
Simptomi analne fisure
Analna fisura se ispoljava kroz simptome koji se mogu razlikovati po intenzitetu, a najčešće kroz sledeće tegobe:
- Oštar i intenzivan bol tokom pražnjenja creva, koji se može nastaviti i nakon stolice i trajati od nekoliko minuta do nekoliko sati. Bol je često jedan od najizraženijih simptoma analne fisure i može dovesti do straha od ponovnog pražnjenja.
- Svetlocrveno krvarenje koje se najčešće uočava na toalet-papiru, na površini stolice ili neposredno nakon pražnjenja creva. Krvarenje je obično manjeg intenziteta, ali njegovo ponavljanje zahteva pregled kako bi se utvrdio uzrok.
- Grč (spazam) analnog sfinktera, odnosno nevoljno stezanje mišića oko analnog kanala. Spazam može pojačavati bol, povećavati pritisak u analnom području i otežavati prirodno zarastanje fisure, zbog čega se tegobe mogu održavati i duže vreme.
- Svrab, peckanje i nelagodnost u analnoj regiji, koji se mogu javiti tokom ili nakon pražnjenja creva. Kod pojedinih pacijenata prisutan je i osećaj iritacije ili pritiska u analnom području, naročito nakon stolice ili tokom dužeg sedenja.
Zašto nastaje analna fisura?
Analna fisura najčešće nastaje usled mehaničkog oštećenja sluzokože analnog kanala, a njenom razvoju mogu doprineti različiti faktori:
- Hronični zatvor (opstipacija) i učestalo naprezanje tokom pražnjenja creva jedan su od najčešćih uzroka analne fisure. Tvrda i suva stolica može mehanički oštetiti sluzokožu analnog kanala i dovesti do nastanka bolne ranice.
- Česte ili obilne dijareje (prolivi) takođe mogu doprineti nastanku fisure. Učestale stolice i pojačana iritacija analnog područja mogu oslabiti i oštetiti sluzokožu, posebno ukoliko tegobe traju duže vreme.
- Upalne bolesti creva, poput Kronove bolesti, mogu povećati rizik od nastanka analne fisure i istovremeno otežati njeno zarastanje. Kod ponavljanih ili dugotrajnih fisura važno je utvrditi da li postoji osnovno oboljenje koje doprinosi njihovom nastanku.
Vrste analne fisure
- Akutna analna fisura – Predstavlja novonastalu, uglavnom površinsku ranicu koja traje kraće od 4 do 6 nedelja. Uz pravovremeno lečenje i regulisanje stolice, često može da zaraste bez hirurške intervencije.
- Hronična analna fisura – Promena koja traje duže od 6 nedelja, pa se primenjuje lokalna terapija, a po potrebi i hirurško lečenje. Vremenom poprima karakterističan izgled, sa zadebljanim ivicama rane. Često je praćena malim kožnim naborom uz analni otvor, poznatim kao stražarski čvorić.
Sumnjate na analnu fisuru? Zakažite pregled na 069 120 9076 i saznajte koji način lečenja je najpogodniji za vaše stanje.
Kako se leči analna fisura?
Lečenje analne fisure zavisi od njenog trajanja, izraženosti tegoba i odgovora na primenjenu terapiju, a najčešće obuhvata sledeće mere:
- Ishrana i regulacija stolice: Važno je sprečiti tvrdu stolicu i naprezanje tokom pražnjenja creva. Preporučuje se povećan unos vlakana kroz voće, povrće i integralne žitarice, kao i dovoljan unos tečnosti tokom dana.
- Tople sedeće kupke: Sedenje u toploj vodi oko 10 do 15 minuta, nekoliko puta dnevno, može pomoći u opuštanju analnog sfinktera, smanjenju bola i ublažavanju neprijatnosti u analnoj regiji.
- Lokalna terapija i lekovi: Lekar može preporučiti odgovarajuće masti ili kreme koje pomažu u opuštanju analnog sfinktera, smanjenju bola i stvaranju povoljnijih uslova za zarastanje fisure.
- Hirurško lečenje: Operacija se razmatra kod hroničnih fisura ili u slučajevima kada tegobe ne prolaze uprkos odgovarajućoj konzervativnoj terapiji.
Dijagnoza
Analna fisura se najčešće dijagnostifikuje kroz razgovor sa hirurgom i pregledom analnog područja. Lekar procenjuje trajanje tegoba, bol tokom i nakon pražnjenja creva i eventualno krvarenje, a zbog bola i osetljivosti pregled se obavlja pažljivo. Rektalni pregled prstom u akutnoj fazi nije uvek neophodan i može se odložiti dok se bol ne smanji.
Ako analna fisura nije jasno vidljiva, simptomi nisu tipični ili postoji sumnja na drugo oboljenje, može se preporučiti dodatna dijagnostika, poput fleksibilne sigmoidoskopije – pregleda završnog dela debelog creva tankom cevi sa kamerom.
Operacija analne fisure i oporavak
Operativno lečenje razmatra se prvenstveno kod hronične analne fisure koja ne reaguje na odgovarajuću konzervativnu terapiju ili kod pacijenata sa izraženim, upornim tegobama.
Cilj hirurškog tretmana je smanjenje prekomerne napetosti unutrašnjeg analnog sfinktera kako bi se prekinuo začarani krug bola, spazma i otežanog zarastanja.
Jedna od standardnih hirurških metoda je lateralna interna sfinkterotomija, pri kojoj se pažljivo preseče deo unutrašnjeg analnog sfinktera. Zahvat smanjuje pritisak u analnom kanalu i omogućava fisuri da zaraste.
Doktor za hirurško lečenje analne fisure
Operaciju analne fisure obavlja hirurg dr Miroslav Mitrović, hepatobilijarni hirurg sa iskustvom u hirurškom lečenju različitih oboljenja.
Nakon pregleda i procene stanja, dr određuje najpogodniji način lečenja. Kada konzervativna terapija ne daje odgovarajuće rezultate, može se preporučiti operativno lečenje analne fisure.
Pacijent tokom pregleda dobija jasne informacije o preporučenom načinu lečenja, toku procedure i očekivanom oporavku.
